تبلیغات

تبلیغات تبلیغات

جستجو در سایت

علی طاهران از تیم تراکتورسازی جدا شد-کوتاه کننده لینک

دوشنبه 17 ژوئن 2019 0 نظر - موضوع : دیگر مطالب

به گزارش خبرگزاری فارس از تبریز، علی طاهران مدافع بومی تراکتورسازی تبریز اواخر فصل گذشته به دلیل مصاحبه علیه کادر فنی این تیم، از ترکیب تراکتور کنار گذاشته و در اختیار باشگاه قرار گرفته بود.

قرارداد طاهران با تیم تراکتورسازی به اتمام رسیده و وی بازیکن آزاد محسوب شده و از جمع سرخپوشان تبریزی جدا شده است.

از مقصد احتمالی وی تیم گل گهر سیرجان یاد شده است.

انتهای پیام/10/60017

ادامه مطلب...

شهباززاده با سپاهان تمدید کرد-کوتاه کننده لینک

دوشنبه 17 ژوئن 2019 0 نظر - موضوع : دیگر مطالب

به گزارش خبرگزاری فارس از اردبیل، سجاد شهباززاده مهاجم فصل گذشته تیم فوتبال سپاهان قرارداد خود را با این باشگاه تمدید کرد.

این مهاجم اردبیلی که سابقه حضور در لیگ قطر و همچنین بازی در تیم‌های استقلال و سایپای تهران را در کارنامه خود دارد در نیم فصل به این تیم سپاهانی پیوسته بود که روز گذشته قرارداد خود را به مدت ۲ فصل تمدید کرد.

به گزارش خبرگزاری فارس از اردبیل، تیم فوتبال سپاهان اصفهان که با هدایت امیر قلعه نوعی فصل گذشته با ۵۸ امتیاز در رتبه دوم لیگ برتر ایستاد و نائب قهرمان شد، این روزها در حال آماده‌سازی و تقویت تیم خود برای حضور قدرتمند در فصل آینده است.

انتهای پیام/۳۴۶۳/۴۲۱

ادامه مطلب...

برگزاری اولین کنگره « روانشناسی و علوم رفتاری» در دانشگاه تبریز-کوتاه کننده لینک

دوشنبه 17 ژوئن 2019 0 نظر - موضوع : دیگر مطالب

منصور بیرامی رئیس اولین کنگره دوسالانه تازه‌های روانشناسی و علوم رفتاری در دانشگاه تبریز در این ارتباط در گفت‌وگو با خبرنگار فارس در تبریز با اشاره به اهداف این کنگره اظهار داشت: اولین کنگره دوسالانه تازه‌های روانشناسی و علوم رفتاری بیشتر با هدف بحث و تبادل نظر در خصوص تازه‌ترین یافته‌ها و موضوعات روانشناسی و علوم رفتاری برگزار خواهد شد.

رئیس دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی دانشگاه تبریز در این باره از اساتید، پژوهشگران و دانشجویان حوزه روانشناسی و گرایش‌های وابسته خواست، آثار پژوهشی و نظری خود در محورهای موضوعی این کنگره را از طریق سامانه آن ارسال کنند، تصریح کرد: آخرین مهلت ارسال چکیده  مقاله 31 خرداد و آخرین مهلت ارسال اصل مقالات نیز 31 مردادماه سال‌جاری اعلام شده است.

وی در ادامه با اشاره به محورهای موضوعی این کنگره افزود: روانشناسی و فناوری‌های نوین (فضای مجازی و…)، تازه‌های علوم شناختی، تازه‌های روانسنجی و ارزیابی بالینی، روانشناسی سلامت، روانشناسی بالینی، روانشناسی تربیتی و مدرسه، روانشناسی دین و معنویت و آسیب‌شناسی روانی از جمله محورهای آن است.

رئیس اولین کنگره دوسالانه تازه‌های روانشناسی و علوم رفتاری در دانشگاه تبریز اضافه کرد: روانشناسی اجتماعی و فرهنگی، مشاوره و خانواده درمانی، اعتیاد (سبب‌شناسی و مداخلات درمانی)، آسیب‌های روانشناختی نو پدید، روانشناسی تحول و اختلالات دوره تحول، روانشناسی صنعتی و سازمانی، روانشناسی و ادبیات، روانشناسی و فلسفه و … از دیگر محورهای اصلی این کنگره است.

وی در بخش دیگر سخنان خود با تاکید بر اینکه دریافت مقالات صرفاً از طریق بخش کاربران سامانه  این کنگره به آدرس http://www.pbs2019.ir/fa  صورت خواهد گرفت، یادآور شد: علاقمندان برای ارسال چکیده مقالات، ابتدا باید از بخش ورود کاربران در سایت ثبت‌نام کرده و سپس به ارسال چکیده مقالات خود اقدام کنند. پس از ثبت چکیده، منتظر نتایج داوری بمانند. ارسال مقاله اصلی پس از داوری چکیده‌ها صورت خواهد گرفت.

به گفته وی، اولین کنگره ملی دوسالانه تازه‌های روانشناسی و علوم رفتاری در پایگاه استنادی علوم جهان اسلام (ISC) ثبت شده است و مقالات پذیرفته شده در کنگره، در پایگاه مذکور نمایه خواهند شد.

انتهای پیام/ 60023 /س

ادامه مطلب...

بار آمریکا را به دوش نکشید!-کوتاه کننده لینک

دوشنبه 17 ژوئن 2019 0 نظر - موضوع : دیگر مطالب

به گزارش گروه دیگر رسانه‌های خبرگزاری فارس، «سعدالله زارعی» در سرمقاله شماره امروز روزنامه «کیهان» نوشت:

بعضی نوشته‌اند: «مذاکره، تسلیم نیست، نفس گفت‌وگو واجد هیچ معنای منفی نیست. مذاکره بی‌قید و شرط طرفین یک نزاع می‌تواند اهداف مختلفی داشته باشد. از جمله مدیریت بحران، جلوگیری از جنگ‌های ناخواسته، ارزیابی واقعی اهداف طرف مقابل بدون واسطه و تبلیغات رسانه‌ای و رجزخوانی‌های از راه دور، تنش‌زدایی، بازی با کارت‌های واقعاً موجود و… و در صورت امکان حل و فصل آن دسته از اختلافاتی که هزینه کمتری برای دو طرف دارند و در نهایت حل و فصل مسالمت‌آمیز اختلافات.»
واقعیت این است که پذیرش مذاکره با طرفی که انواعی از اقدامات را علیه ما انجام داده است و سپس برای تبدیل آن به یک نتیجه دراز مدت، ما را به مذاکره دعوت می‌کند، معنایی غیر از تسلیم شدن ندارد. چرا که هیچ مصلحتی برای طرف مظلوم در اجابت دعوت طرف ظالم برای آنکه اهداف دشمنی‌های خود را محقق گرداند وجود ندارد. آمریکایی‌ها با صراحت از لزوم تحویل منطقه امنیتی ایران، توسط جمهوری اسلامی به دشمنان خود حرف می‌زنند و همزمان می‌گویند ایران باید با ما مذاکره کند. در این ماجرا هر انسان عاقل می‌داند که حتی یک درصد احتمال وجود ندارد که مذاکره ایران با آمریکا، در کنار نفع حداکثری برای آمریکا، اسرائیل و رژیم سعودی، حتی نفع حداقلی برای ما داشته است.
در این میان نفس پذیرش گفت‌وگو به معنای کم آوردن ماست و نتیجه این تلقی اعمال فشار بیشتر از سوی کسی است که ما را به مذاکره فرامی‌خواند. اما با فرض اینکه بحرانی وجود داشته باشد که ندارد، اجابت این گفت‌وگو نمی‌تواند به مدیریت بحران بین ما و آمریکا کمک کند چرا که به فرض اینکه تنش را هر دو طرف پدید آورده‌اند و نه آمریکای زیاده‌خواه و این ما هستیم که باید دنبال کاهش تنش باشیم، مذاکره ما به پذیرش ما از سوی آمریکا برای مشارکت در «راه حل» نمی‌انجامد. آنان اصولاً در منازعات، خود یک طرف اصلی بحران‌های پدید آمده هستند چطور برای طرفی که از ابتدا سیاستش مبتنی بر رد منازعه- مثلاً درباره جنگ سوریه، یمن و عراق- بوده است، در مدیریت چنین مواردی سهم قایل می‌شوند. جالب این است که این آقایان همزمان با آن که اعتراف صریح می‌کنند، «دولت آمریکا دنبال دیکته کردن سیاست‌هایش نه تنها بر کشورهای منتقد و مخالف خود بلکه بر دولت‌های هم‌پیمان خویش در اروپا و دیگر نقاط است و شاهد زورمداری و جنگ افروزی دولت ترامپ و متحدان منطقه‌ای‌اش هستیم»، از ایران می‌خواهند که به مذاکره بی‌قید و شرط تن داده و به نتایج آن که دست کشیدن از قدرت و منافع خود است، هم پایبند باشد! آیا این عبارت، با رساترین کلمات به مفهوم و معنای تسلیم کامل ایران و تقدیم کامل موجودی ایران به آمریکا نیست: «سیاست خارجی که حکومت ایران به ویژه در منطقه در پیش گرفته باید به صورت ساختاری تغییر کند. همین رویکرد نادرست است که زمینه را برای زیاده‌خواهی قدرت‌های سیادت‌طلب جهانی و خطر درگیری نظامی فراهم آورده است. این سیاست باید از داعیه‌ای جهانی و منطقه‌ای به حوزه ملی تغییر یابد» خب پس باید گفت اینکه نوشته‌اند مذاکره تسلیم نیست و واجد هیچ معنای منفی نیست، بی‌معناست.
گفته‌اند برای آنکه بتوانیم از اهداف طرف مقابل به یک ارزیابی واقعی برسیم و این ارزیابی بدون واسطه و تبلیغات رسانه ای و رجزخوانی‌های از راه دور باشد، باید به مذاکره بدون قید و شرط و مستقیم روی بیاوریم! اما واقعیت این است که ما در قرن 14 یا 15 میلادی قرار نداریم که نتوانیم بدون سفر و ملاقات رویارو از حرف‌های واقعی طرف مقابل سر در بیاوریم آمریکایی‌ها نه تنها در بیان و بقول این آقایان در رجزخوانی بلکه در بیانیه‌های رسمی و حتی قوانینی که علیه ما تصویب کرده و به اجرا گذاشته‌اند، حرف‌ها و منظورشان را به ما رسانده‌اند کمااینکه در بحث هسته‌ای هم آنان همه حرف‌های خود را زده بودند و پشت میز همان‌ها را به قانون و قاعده و تعهد برای ما تبدیل کردند و از ما برای حرف‌های زوری که قبلاً زده بودند، امضای تأیید گرفتند. پس حرفی نیست که زده نشده و این رسانه‌ها نیستند که مشغول داعیه درست‌کردن برای مقامات آمریکایی علیه ما هستند این خود مقامات آمریکا هستند که در طول چهل سال گذشته دشمنی علیه ایران را اعمال کرده‌اند چه رسد به اظهار مستقیم.
این‌ها می‌گویند «نگذاریم روسیه و… با کارت ما بازی کند. خودمان کارت‌مان را خرج کنیم.» واقعیت این است که مسایل ما و آمریکا را دیگران نساخته‌اند. روسیه، چین و حتی اروپایی‌ها نقشی در خلق دشمنی آمریکا علیه ما نداشته‌اند. آنان هیچگاه با کارت ما وارد بازی با آمریکا نشده‌اند چرا که اساسا ایران قابل معامله نبوده است. روسیه زمانی می‌تواند با کارت ایران در مواجهه با آمریکا بازی کند که ایران در جبهه آن باشد و در واقع در ذیل آن تعریف شده باشد.
بعضی گفته‌اند: « مردم ایران، اینک زیر بار فشار طاقت‌فرسای فقر، بیکاری و هزینه‌های فزاینده زندگی رنج می‌برند و هم به شدت نگران شعله‌ور شدن جنگ‌اند. ما قبل از هر چیز از بن‌بست دیپلماسی و آغاز جنگی ویرانگر که پیش و بیش  از هر چیز باعث مرگ هزاران نفر از هموطنان‌مان و آسیب‌دیدگی و احیانا آواره شدن صدها هزار نفر از آنان شده احساس نگرانی می‌کنیم.»
واقعیت این است که مردم ایران دو جلوه را درکنار هم شاهد هستند یکی اقتدار و امنیت ایران در مقایسه با وضع دیگران که در اظهارات مخالفان و دشمنان اقتدار و امنیت ایران هم به آن اشاره شده است و مردم ایران از این جهت بر خویش می‌بالند. جلوه دیگر مشکلات اقتصادی و… است که گرچه آن‌ها را بی‌ارتباط با فشار دشمنان هم نمی‌دانند اما به‌طور عمده معتقدند پیامد ناکارکردی‌ها و سیاست‌های نادرست داخلی است و این لزوما باید در یک روند متکی به داخل رفع و حل شود و هیچ کشور دشمن یا دوست نمی‌تواند کمکی به ما در رفع و یا کاهش آنان کند.
مردم ایران به حسب تجربه 20 سال اخیر خود به خوبی می‌دانند که آمریکا که کانون اصلی دشمنی علیه ایران است و در این میدان دشمنی، دیگرانی مثل رژیم‌های اسرائیل و سعودی  اصولا قابل ذکر نیستند، اگر در خود توان اداره یک جنگ پرشدت یا کم‌شدت علیه ایران را می‌دید به آن دست زده‌ بود و لذا خیال  مردم بابت جنگ راحت است. مردم می‌دانند در سیاست جمهوری اسلامی به‌طور اصولی و در سیاست آمریکا به‌طور تحلیلی جنگ وجود ندارد. اما این دسته از نیروهای سیاسی که ملت را از جنگ می‌ترسانند برای آن نیست که جنگی در نگیرد چرا که لازمه آن قرار داشتن در کنار نظام و مردم ایران است، هدف آنان این است که مقاومت مسئولین کشور در برابر دشمن را از طریق فشار مردمی بشکنند. خود این اعتراف به این نکته است که دولت‌ها و سیاست‌های خارجی قادر به غلبه به ایران از طریق تهدید نظامی و حتی عملی کردن آن نیستند و این آقایان درصدد کمک به آمریکا برای واداشتن ایران به تسلیم هستند. اما البته آمریکایی‌ها به خوبی می‌دانند که کسی که در درون خانه خود قرار دارد و بر خاک خویش تکیه کرده و از نظر دفاعی احساس ضعف نمی‌کند، به آسانی می‌تواند بر قدرت نظامی دشمن خود غلبه کند. سوریه یک نمونه بود که نیروی ایرانی عملیات‌های بزرگ – از جمله عملیات آزادسازی حلب و عملیات آزادسازی دیرالزور- را به دعوت دولت سوریه فرماندهی می‌کرد و این در حالی بود که آمریکا نتوانست حد و خطی که در شرق سوریه از آن حرف می‌زد را تحت فرمان خود نگه دارد. پس جنگی به وقوع نمی‌پیوندد.
اما اینکه این آقایان برخلاف آمریکایی‌ها که هر روزه یادآور می‌شوند که دنبال جنگی علیه ایران نیستند، از جنگ حرف می‌زنند برای آن است که می‌دانند چه پیشنهاد ذلت‌باری را در زمانی که ایران از بعد نظامی و امنیتی در اوج خود قرار دارد، به ایران می‌دهند. از جنگ صحبت می‌کنند تا زشتی تسلیم محض را بپوشانند. در واقع این آقایان از طرف پیروز در میدان می‌خواهند که خود را بدون قید و شرط تسلیم فرمانده شکست‌خوردگان نماید! آیا نام این منافع ملی است؟
برخی گفته‌اند: «تمام توان نظامی و بازدارندگی کشور باید در خدمت دیپلماسی کشور باشد و نه بالعکس، اگر حاکمیت جواد ظریف را نمی‌پسندد، قاسم سلیمانی را وزیر امور خارجه کند… آمریکاستیزی اثر مثبت دیپلماسی سالم و نرمال ایران را کم می‌کند و متأسفانه کشور ایران به کارت بازی روسیه، چین و حتی اروپا تبدیل می‌شود… ما باید به فکر تأمین منافع ملی کشور خودمان باشیم… باید ببینیم امروز کدام سیاست به سود منافع ملی ایران است ما نباید تأمین منافع ملی کشور را فقط به وقایع درون آمریکا منوط کنیم.
واقعیت این است که توان نظامی و دیپلماسی هر دو باید در خدمت تأمین منافع ملی ایران باشند قرار دادن یکی از این دو ذیل دیگری به معنای چشم‌پوشیدن و یا تحت‌الشعاع قرار دادن یک وجه مهم از توانایی کشور است که باید به تأمین منافع ملی ایران کمک کند. اما اگر از نظر آقایان طی سال‌های اخیر این دو جدا از یکدیگر افتاده‌اند، باید ببینید چرا چنین شده و فلسفه وجودی هر یک در قانون اساسی مورد مطالعه قرار گیرد تا معلوم شود آنکه جدا افتاده، کدام است. و نکته دیگر این است که باید ببینیم طی این سال‌هایی که این دو از یکدیگر جدا افتاده‌اند، کدام در تأمین منافع ملی موفق‌تر عمل کرده و کدام دچار ضعف بوده و منافع ملی را با کاستی مواجه کرده است. راه‌حل آن این نیست که رئیس یک دستگاه را برداریم و در دستگاه دیگر به کار بگیریم چرا که هر دستگاهی «کار ویژه» خود را دارد.
اما آمریکاستیزی هیچ‌گاه در دستور کار سیاست خارجی ایران نبوده و هیچ دستگاه دیگری نیز در ایران مروج آمریکاستیزی نبوده است و اساساً در خصومت بین ایران و آمریکا این طرف آمریکایی بوده که خصومت ورزیده و به ایران خسارت زده است نه اینکه طرف ایرانی حتماً در مقام انتقام یا قصاص علیه آمریکا وارد عمل شده باشد. پس موضوع اساساً آمریکاستیزی نیست ایران‌ستیزی است و این آقایان نمی‌خواهند ایران آمریکاستیزی را کنار بگذارد می‌خواهند ایران از هویت مستقل و مردمی خود فاصله بگیرد و رنگ و بوی رژیم‌هایی مثل عربستان بگیرد که کاملاً تحت سیطره آمریکاست و از سوی آنان تحقیر می‌شود حالا در آن از دموکراسی و حقوق مردم و ارزش‌های مورد قبول آنان خبری نبود هم نبود!
این آقایان می‌گویند ایران نباید در انتظار انتخابات 2020 آمریکا باشد باید با همین دولت ترامپ که خود این‌ها بر شرور بودن، غیرقابل اعتماد ‌بودن و قلدر بودن آن تأکید می‌کنند وارد مذاکره بدون قید و شرط شود و به نتایج آن هم که دست‌کشیدن از قدرت خویش است، تن بدهد  و جالب این است که این را عین منافع ملی ایران می‌خوانند! وقتی می‌نویسند «ما نباید تأمین منافع ملی خود را به وقایع درون آمریکا منوط کنیم» یعنی اینکه تحت هر شرایطی باید از مذاکره استقبال کرده و با هر خواسته‌ای همراه شویم! خب پس چرا نام این را منافع ملی می‌گذارند؟ منظور آنان از منافع ملی چیست؟ نکند این ملی در واقع آمریکاست و یا هر جای دیگری که در فشار بر ایران، همدست دونالد ترامپ است؟

انتهای پیام/

ادامه مطلب...

عملکرد هیئت فوتبال بخش تخت تشریح شد-کوتاه کننده لینک

دوشنبه 17 ژوئن 2019 0 نظر - موضوع : دیگر مطالب

به گزارش خبرگزاری فارس از بندرعباس، سهراب پشتاره با بیان اینکه هیئت فوتبال بخش تخت با هدف گسترش و توسعه ورزش فوتبال در روستاهای بخش تخت و در راستای ایجاد شور ونشاط بین جوانان مبادرت به هماهنگی، سازماندهی و برگزاری مسابقات فوتبال بین تیمهای ورزشی سطح بخش کرده است، اظهار داشت: در این راستا از شهریور ماه 97 کار شروع و در اردیبهشت 98 پس از 8 ماه فعالیت و گرم نگه داشتن تنور فوتبال به پایان رسیده است مسابقات در رده‌های نوجوانان، جوانان، دسته2، دسته یک، لیگ برتر و پیشکسوتان و با شرکت 43 تیم و انجام مجموع 150 بازی صورت گرفته است.

وی اهم اقدامات انجام شده در فصل 97-98 را بدین شکل اعلام کرد:                                 

هماهنگی با هیئت فوتبال شهرستان بندرعباس                       

تشکیل جلسه با حضور محمد کارگران رییس هیئت فوتبال شهرستان، علیرضا کناری دبیر  هیئت،  شمس‌الدینی بخشدار  بخش و سرپرستان کلیه تیم‌های فعال بخش تخت    

انتخاب و انتصاب اعضاء هیئت رییسه و کمیته های هیئت فوتبال بخش                                                              

 برگزاری فستیوال استعدادیابی با حضور استعدادیابان هیئت فوتبال استان و شهرستان                                                 

 تشکیل جلسات متعدد باحضور سرپرستان و اعضاء هیئت و تدوین آیین نامه مسابقات                                                   

برگزاری کلاس توجیهی داوری و مربیگری                            

اهداء جوایز و تقدیر از برترین‌های فوتبال بخش با حضور جناب احمد مرادی نماینده استان، کناری فرماندار بندرعباس، امیاری مدیر کل ورزش و جوانان،بخشدار و رییسی رییس اداره ورزش و جوانان شهرستان بندرعباس   

رییس هیات فوتبال بخش تخت همچنین  برترین‌ها و تیم‌های حاضردر مسابقات در رده‌های مختلف را بدین شکل اعلام کرد:

در رده نوجوانان تیم‌های: بسیج زمین سنگ مقام اول، نخل نیان مقام دوم، اتحاد سرخنگی مقام سوم ،نور پاقلاتان، گرده صفرباقری، شهید تنیده سرخنگی، صبا شمیل، شهداء تخت، بسیج زمین سنگ، نخل نیان واتحاد سرخنگی

در رده جوانان : نور پاقلاتانمقام اول، نخل شمیل مقام دوم، شهید مهربان طلب گزشهنه مقام سوم، نور پاقلاتان، نخل شمیل، شهید مهربان طلب گزشهنه، ذوالفقار بالولی       

لیگ دسته دو:شهید پیشدار ذرتوجان مقام اول، صدف چاه عالی مقام دوم، نور نوین پاقلاتان مقام سوم، چاهستان، دهیاری کشکو، آرش چاه پس، شهید اسپرم سرزه پشت بند،  شهید پیشدار ذرتوجان، صدف چاه عالی،  نور نوین پاقلاتان

لیگ دسته اول: دهیاری زمین سنگ مقام اول، پاقلاتان بالا مقام دوم، ایرانیان جوان سرزه خاروک مقام سوم، نگین حسنلنگی، شهدا سرسماد، فتح سیدآباد، طوفان شهبازان، دهیاری زمین سنگ، پاقلاتان بالا، ایرانیان جوان سرزه خاروک

لیگ برتر:اتحاد سرخنگی، نور پاقلاتان، شهید تنیده سرخنگی ، صبا شمیل، نخل شمیل، ذولفقار بالولی، نخل نیان، شهید مهربان طلب گزشهنه، شهید تیما گرده، اتحاد سرخنگی، نور پاقلاتان، شهید تنیده سرخنگی

پیشکسوتان: شهداء چاهستان قهرمان، نخل نیانمقام دوم، صبا شمیل مقام سوم، نور پاقلاتان، دهیاری زمین سنگ، ذوالفقار بالولی، شهید تیما گرده، شهداء چاهستان، نخل نیان، صبا شمیل

 برترین‌های بخش در رده بزرگسالان:

ا- قهرمان بخش: اتحاد سرخنگی

2- بهترین تیم اخلاق: نخل نیان

3- بهترین باشگاه: نور پاقلاتان ( بعلت شرکت در تمامی رده‌های سنی و داشتن مدرسه فوتبال)

4- بهترین گلزن: علی چرزه از اتحاد سرخنگی

5- فنی ترین بازیکن: جاسم اندوه از نور پاقلاتان

6- بهترین مربی: عباس پوشه از اتحاد سرخنگی

7- بهترین داور: عباس خبر

8- بهترین کمک داور: مصطفی راور

انتهای پیام/88049

ادامه مطلب...

علوی سرپرست تیم ماشین‌سازی شد-کوتاه کننده لینک

دوشنبه 17 ژوئن 2019 0 نظر - موضوع : دیگر مطالب

به گزارش خبرگزاری فارس از تبریز، پس از توافق مدیران باشگاه ماشین‌سازی، سید محمد علوی بازیکن سابق تیم ماشین‌سازی به عنوان سرپرست جدید این تیم منصوب شد.

علوی 15 سال حضور در تیم ماشین‌سازی را داشته و 10 سال هم کاپیتان این تیم بوده است.

وی همچنین 3 سال عضو تیم ملی فوتبال ایران بوده و سال‌ها نیز پیراهن تیم منتخب آذربایجان‌شرقی را بر تن کرده بود.

از مهمترین بازی‌های سید محمد علوی در تیم ملی می‌توان به بازی مقابل تیم ملی کویت در بازی مقدماتی المپپک 1988 سئول اشاره کرد.

همچنین از مهمترین گل‌های وی می‌توان به گل وی به تیم استقلال تهران در سال 70 اشاره کرد که منجر به حذف این تیم از جام حذفی شد.

علوی سابقه مربیگری و سرپرستی تیم ماشین‌سازی را نیز پیش از این داشته است.

انتهای پیام/20/60017

ادامه مطلب...

روایتی از تاریخچه حضور ایرانیان در عربستان و ارادتشان به کعبه پیش از اسلام-کوتاه کننده لینک

دوشنبه 17 ژوئن 2019 0 نظر - موضوع : دیگر مطالب

به گزارش خبرنگار حج و زیارت خبرگزاری فارس، حجاز یکی از سرزمین‌هایی است که همواره مورد توجه ایرانیان بوده و عامل اصلی آن ظهور دین اسلام و مسلمان شدن ایرانیان است.

آنچه که بیشتر در ذهن هر ایرانی درباره عربستان تجلی می‌کند، حضور در این سرزمین برای بجا آوردن اعمال حج و زیارت پیامبر اکرم (ص) و قبور ائمه بقیع است و کمتر ممکن است که به ذهن خطور کند که ایرانیان پیش از اسلام حضور مؤثری در جزیرة‌العرب داشته‌اند.

یکی از کتاب‌هایی که به پیشینه حضور ایرانیان در این سرزمین در قبل از اسلام پرداخته و منابع معتبر تاریخی را مورد بررسی قرار داده، کتابی است با عنوان «مناسبات ایرانیان با حجاز در دوره‌های مختلف تاریخ اسلامی» به قلم سیدمحمود سامانی، عضو گروه پژوهشی تاریخ اسلام پژوهشکده حج و زیارت که در سال ۱۳۹۳ منتشر شده است.

در این گزارش بخش‌هایی از این کتاب را که اطلاعات تاریخی جالبی را ارائه می‌دهد، می‌خوانیم؛

ایرانیان و عرب‌ها از دوران پیش از اسلام، با یکدیگر مناسباتی داشتند؛ زیرا هم‌جواری این دو قوم، چنین مناسباتی را ایجاب می‏‌کرد.

شواهد و مصادیقی برای ارتباط ایرانیان با اعراب وجود دارد. کلمات دخیل در زبان و ادبیات عرب از جمله وجود حدود ۵۰ کلمه فارسی و دخیل در قرآن کریم، مانند «ابریق» و «زنجبیل»، از مناسبات طولانی‌مدت ایرانیان با عرب‌های ساکن در جزیرة‌العرب حکایت می‌کند.

وجود کلمه «مجوس» در قرآن نیز نشانه آشنایی عرب حجاز با ایرانیان و دین زرتشتی است. برخی گزارش‌ها بیانگر ارادت قلبی و عملی ایرانیان عصر باستان به کعبه و چاه زمزم است؛ چنان‌که برخی تاریخ‌نگاران نوشته‌اند: «ساسان بابک (جد ساسانیان)، دو آهوی زرین و شمشیر‌‌هایی به کعبه هدیه کرد».  گفته شده است این هدایا از آویزه‌های خانه خدا بودند. 

بنا به نوشته مسعودی، ایرانیان که خود را از نسل ابراهیم(ع) می‌دانستند، به کعبه احترام می‌گذاردند و به طواف آن می‌پرداختند. به گفته او، دو آهوی زرینی که در سال‌های قبل از اسلام، عبدالمطلب در محل چاه زمزم یافت، هدایای ساسان بن بابک (جد ساسانیان) به کعبه بود. مسعودی برای توجیه این ادعا، به ناتوانی قبایل عرب، برای فراهم آوردن چنان هدایای پر هزینه‌ای اشاره کرده است. اما برای تأیید این سخن او که ایرانیان به زیارت کعبه می‌رفتند و خود را از نسل ابراهیم می‌دانستند، شاهد دیگری در منابع تاریخی وجود ندارد.

نفوذ ایرانیان در سواحل خلیج فارس و یمن و بحرین بزرگ و گماشتن مرزبانان ایرانی در این سرزمین‌ها نیز افزایش مناسبات با حجاز را در پی داشت. برخی تاریخ‌نگاران، پیش از این، از رویارویی شاپور دوم ساسانی با عرب‌های ساکن در جوار مرزهای دولت ساسانیان سخن گفته‌‏اند. 

در پی هجوم برخی قبایل عرب به شهرهای جنوب ایران، شاپور آنان را سرکوب کرد و برخی از ایشان را به مناطق جنوبی ایران، همانند کرمان و پیرامون آن کوچانید.

تأسیس دولت حایل و پوشالی حیره (نزدیک کوفه)، از میان عرب جنوبی، به نام آل لخم (آل منذر) مهم‌ترین مظهر رابطه سیاسی ایرانیان با عرب است. حاکمان حیره دست‌نشانده ساسانیان بودند و از اهداف تأسیس این دولت، جلوگیری از هجوم قبایل عرب بیابانگرد به مرزهای ساسانی بود.

دولت حیره با اعراب داخل شبه جزیره نیز ارتباط داشت و در آستانه ظهور اسلام، برخی بازرگانان حجاز به حیره رفت و آمد داشتند. گزارش‌‌هایی نیز از حضور برخی چهره‌های دیگر حجازی، مانند نضربنحارث‌بن‌کلده از بنی عبدالدار قریش و اعشی‌بن‌قیس وجود دارد که از اسباب انتقال فرهنگ ایرانی به حجاز بود.

از ارتباط برخی عرب‌ها با مرکز علمی جندی شاپور در خوزستان نیز گزارشی در دست است که نضر بن حارث بن کلده از بنی‌عبدالدار از آن جمله است.  همو بود که در مکه، افسانه‌ها و داستان‌های کهن ایرانی، همانند رستم و افراسیاب را برای انحراف فکر قریش از قرآن بازگو می‌‌کرد.

افزون بر آنچه گفته شد، ساسانیان در برخی مناطق شبه جزیره عربی، مانند سواحل جنوب خلیج فارس که شامل بحرین بزرگ (بحرین تاریخی) و عمان بود، نفوذ سیاسی فراوانی داشتند. این مناطق، در دوره‌ای، بخشی از قلمرو دولت ساسانیان را تشکیل می‌‌دادند و مرزبان ایرانی بر آنجا‌ها گماشته می‌‌شد.  اداره یمن نیز از چند سده پیش از اسلام (زمان خسرو انوشیروان ۵۳۱-۵۷۹م) تا پس از رحلت رسول الله در اختیار ایرانیان بود. 

حفظ امنیت راه‌های بازرگانان ایرانی، مانند راهی که عمان را به یمن متصل می‌کرد و از داخل شبه جزیره می‌گذشت، ایجاب می‌‌کرد تا حاکمان ساسانی، به قبایل ساکن در مسیر، توجه و مناسباتی را با آنان برقرار کنند.

حضور و نفوذ ایرانیان در جزیره العرب موجب رواج ادیان ایرانی در بخش‌‌هایی از آن، مانند یمن، بحرین و برخی قبایل ساکن در مرزهای ایران، مانند بنی‌تمیم شده بود.

ایرانیان و بندر جده

بنابر برخی گزارش‌ها، بندر جده را که در سواحل دریای سرخ و نزدیک مکه قرار دارد، ایرانیان ساخته‌اند. البته زمان دقیق آن در منابع گزارش نشده، اما اخباری از آن حکایت دارد که ایرانیان، از زمان‌های بسیار دور، در این بندر حضور داشتند. علت ساخت جده را از میان رفتن بندر سیراف (در جنوب ایران) و کوچ بازرگانان ایرانی به جده دانسته‌اند

گزارش ابن المجاور در این باره چنین است: هنگامی که سیراف از رونق افتاده و ویران شد، مردم آنجا آن بندر را ترک کردند و به بندرهای دیگر در ساحل دریا رفتند و از آن جمله، عده‏ای هم به جده آمدند و در آنجا سکونت گزیدند و برای استحکام آنجا، دورتادور شهر را بارویی از سنگ و گچ ساختند و عرض این ‏بارو را ده وجب گرفتند و در پشت این ‏بارو و پیوسته به آن، دیوار دیگری ساختند با سنگ تراشیده، کاشور و گچ‏ و عرض این دیوار را هم پنج وجب گرفتند و بدین ترتیب،‏ عرض هر دو دیوار که به هم چسبیده بودند، روی هم پانزده وجب شد.

بر این بارو، چهار دروازه هم تعبیه کردند و دورتادور این ‏بارو را خندق عظیمی کندند با ژرفا و پهنای زیاد که حفاظ شهر باشد؛ زیرا آب دریا پیوسته در این خندق جریان داشت و لبریز آن، دوباره به دریا برمی‌‏گشت و بدین سان، جده به صورت جزیره‌‏ای درآمده بود که در وسط آب دریا قرار داشت و وقتی که ایرانیان این شهر را بدین‌سان، در نهایت استحکام ساخته و از گزند مهاجمان مصون و محفوظ داشتند، برای اینکه شهر دچار‌ کم‌آبی نشود (و از این راه، خللی در حفاظ آن راه نیابد)، در داخل شهر، تعداد ۵۶۸ و در خارج شهر هم به همین تعداد، آب‌‏انبار ساختند.

درباره ارتباط آبادانی جده با بازرگانانی که از بندر سیراف، آنجا رفته‏‌اند، به جز آنچه در «تاریخ المستبصر» آمده است، در مآخذ قدیمی‌‏تر از آن هم اشاراتی هست. از نوشته ابوزید که گفته‌‏اند خود از بازرگانان سیراف بود و در قرن سوم هجری می‏‌زیست، نقل شده است که بازرگانان سیرافی تا جده در دریای احمر و سواحل زنگبار در سواحل شرقی افریقا هم رفت‏وآمد داشته‌‏اند. گفتنی است در بعضی دوره‏‌ها، بندر سیراف، بر اثر عواملی طبیعی یا انسانی دچار ویرانی یا ناامنی شد و عده‌‏ای از بازرگانان آنجا به جده رفتند و آنجا را مرکز تجارت خود قرار دادند و موجب رونق تجارت و آبادی آنجا شدند. این سخن به آن معنا نیست که رابطه بازرگانان سیرافی با جده، تنها به همین دوره‏‌های بحرانی محدود می‏‌شد و در ایام عادی، چنین روابطی وجود نداشته؛ زیرا همین امر، دلیل بر این است که پیش از این دوره‏‌های بحرانی هم جده برای بازرگانان ایرانی جایی شناخته شده بوده است. یکی از محققان نیز درباره بنای جده چنین نوشته است:

یکی دیگر از بندرهای معروف و آباد سواحل عربستان که بازرگانان و دریانوردان ایرانی در آبادی و رونق آنجا سهم زیادی داشته‌‏اند و اخبار و آثاری از فعالیت‌های آنان، از پیش از اسلام تا دوره‌‏های اسلامی، در نوشته‏‌های مورخان و جغرافی‏‌نویسان عربی و اسلامی بر جای مانده، بندر جده است در سواحل غربی شبه ‏جزیره عربستان و کناره دریای سرخ که از دوران‌های قدیم، بندر تجارتی مکه که خود، مهم‌ترین مرکز تجارتی عربستان شمالی به شمار می‌‏رفته است، بوده و امروز هم با همین نام، مهم‌ترین بندر حجاز و دولت عربستان سعودی است.

در «تاریخ مدینه جده» آمده است که ایرانیان پیش از اسلام، این بندر را ساخته و آباد کرده بودند و از آن، به ‏عنوان یک مرکز بازرگانی دریایی و دادوستد کالا برای مکه استفاده می‏‌کردند که آن هم یک مرکز مهم بازرگانی و مبادله کالا در بخش غربی شبه ‏جزیره عربستان شده بود.  در این کتاب آمده است که وصف «ابن‌مجاور» از کیفیت بنای این شهر، درست منطبق با اطلاعاتی است که ما از فنون جنگی ایرانیان داریم؛ زیرا کندن خندق‌هایی با پهنا و ژرفای زیاد به دور شهرها برای دفاع از آنها در مقابل حمله دشمنان، از قدیم، جزو فنون جنگی ایرانیان بود و اعراب آن را نمی‏‌شناختند؛ به همین علت، در جنگ خندق، سلمان فارسی به پیامبر اکرم پیشنهاد کرد که برای دفاع از مدینه، به دور شهر (یا دست‌کم آن قسمت که مورد هجوم اهل مکه بود) خندق بکنند که ایشان آن را پذیرفت. هنگامی که عده‌‏ای از سپاهیان قریش همچنان با شتاب به سوی شهر می‏‌تاختند، اسب‌هایشان در کنار خندق متوقف شدند و از آنچه دیدند، به وحشت افتادند و گفتند: «به‌خدا سوگند که این حیله‌‏ای است که هرگز اعراب آن را نمی‌‏شناختند».

از برخی گزارش‌ها چنین برمی‌‌آید که زمان بنای جده به دوران خسرو انوشیروان ساسانی می‌‌رسد. وی پس از پیروزی بر روم، از باب‌المندب گذشت و به سمت شمال پیش رفت و محل جده را برای تأسیس یک مرکز بازرگانی ایران برگزید یا هیئتی که او برای این کار به دریای سرخ روانه کرده بود، این محل را انتخاب کرد.

این بندر در تاریخ طولانی خود، دوره‏‌های چندی از آبادانی و ویرانی به خود دیده است. ایرانیان دوبار بندر جده را ساختند. یک‏ بار در دورانی خیلی قدیم‌تر از دوران انوشیروان، به وسیله بازرگانانی که از سیراف آمده بودند و بار دوم در زمان انوشیروان. انصاری گفته ابوعبدالله محمد بن عبدالمنعم بن عبدالنور حمیری را در کتاب «الروض المعطار فی اخبار الاقطار» نیز مؤید این قول دانسته و نوشته است: جده از بناهای ایرانیان است. باروهای آن را به استوارترین شکلی آنها ساختند و همچنین خانه‏‌ها و منزل‌های آنجا را، به طوری که استوارتر از آن نباشد. پادشاهان ایران و بازرگانان، از هرگوشه دنیا به آنجا روی می‌‏آوردند؛ زیرا آنجا لنگرگاه کشتی‌هایی بود که از هند و عدن و یمن و عیذاب و قلزم و سایر جاها بدان‌جا می‌‏آمدند.

صاحب «تاریخ مدینه جده» این گفته حمیری را با آنچه درباره علاقه پادشاهان ایران به ایجاد مرکزی برای بازرگانی جهانی نقل کرده‌‏اند، سنجیده و برای مثال، علاقه و اهتمام دارا، پادشاه ایران (مراد، داریوش هخامنشی است) را به امر بازرگانی دریایی ذکر کرده است. او به برخی از یونانیان دستور داد در بندرهای اقیانوس هند و دریای سرخ گردش کنند و اطلاعاتی از آنجاها به دست آورند. همین علاقه و اهتمام سبب شد دارا یکی از افتخارات خود را چنین بشمارد که توانست با ایجاد آبراهی، کشتی‌ها را از مصر تا ایران بیاورد؛ اقدامی که بی‌‏شک، یکی از بزرگ‌ترین کارها در تاریخ بازرگانی جهانی به شمار می‌رود.

در اینجا شاید بی‏‌مورد نباشد بدانید بیشتر تاریخ‌نگاران یا جغرافی‏‌نویسانی که درباره سکونت ایرانیان در جده سخن گفته‏‌اند، به بناهای باشکوهی اشاره نموده‌‏اند که آنان از سنگ در آنجا ساخته‌‏اند. این اشاره بدان جهت است که در این نواحی، به کار بردن سنگ‌های ‏تراشیده شده در ساختن خانه یا دیوار ناشناخته بود و به همین دلیل، این گونه بناها چشمگیر بود و تازگی داشت.

چنین خصوصیتی در ساخت بنا در شرق آفریقا در زنگبار و بندر کیلوا نیز مشاهده می‌‌شود که ایرانیان در آنجا می‌زیستند. درباره آثار بازمانده از بندر کیلوا در شرق افریقا در آثار برخی تاریخ‌نگاران آمده است: مظاهر تمدن و فرهنگ ایرانی با تمام وضوح نزد آنان آشکار بود و سبک معماری و خانه‏سازی با سنگ را ایرانیان در آنجا متداول کردند…. ایرانیان در ساختن خانه‌‏های خود از سنگ‌هایی استفاده می‏‌کردند که به اندازه‌‏های مساوی می‌‏تراشیدند و آنها را به وسیله سیمان به روی یکدیگر قرار می‏‌دادند. بنابراین،‏ می‏‌توان گفت خانه‌‏سازی به وسیله سنگ، برای نخستین‌‏بار، به وسیله ایرانیان در شرق افریقا متداول گشت.

علاقه‌مندان برای مطالعه این کتاب و آشنایی با تاریخچه حضور ایرانیان در عربستان می‌توانند به اینجا مراجعه کنند.

انتهای پیام/

ادامه مطلب...

به «دفاع تهاجمی فعال» در عرصه رسانه نیازمندیم-کوتاه کننده لینک

دوشنبه 17 ژوئن 2019 0 نظر - موضوع : دیگر مطالب

اکبر نبوی در ارزیابی فعالیت‌های سازمان هنری رسانه‌ای «اوج» به مناسبت هشتمین سالگرد تأسیس این سازمان به خبرنگار سینمایی خبرگزاری فارس گفت: به نظرم «اوج» در سینما موفق بوده است. ممکن است انتقادهایی به بخش‌هایی از تولیدات این سازمان از نظر فنی و سینمایی داشته باشم، اما برآیند حرکت این سازمان در مقایسه با دیگر ارگان‌های فعال در سینما که دولتی و به نظام وابسته هستند و وظیفه تولید فیلم دارند، موفقیت‌آمیز بوده است.

این کارشناس سینما گفت: «اوج» تنها خود را محدود به سینما نکرده، در زمینه مستند، برنامه‌سازی و تولید انیمیشن هم فعال است. در همین حوزه‌ها هم، اگر مقایسه‌ای میان آنچه «اوج» انجام داده با چند سازمان و ارگانی که در این بخش‌ها فعالیت می‌کنند، انجام دهیم، وضعیت «اوج» بسیار بهتر و عملکردش قابل دفاع است.

نبوی در بخش دیگری از سخنانش درباره جذب نیروهای انقلابی در «اوج» گفت: یکی از اهداف و سیاست‌گذاری‌های «اوج» کشف و تربیت نیروهایی است که با مفاهیم معرفتی انقلاب اسلامی همسو باشند. در این زمینه عملکرد سازمان، نسبتا خوب است. به این دلیل که بسیاری از نیروهای متعهد به آرمان‌های انقلاب با تفکر و ایده‌های خلاقانه وجود دارند که عمرشان در حال گذر است، فرسوده می‌شوند اما راهی به «اوج» نداشته و از آنها دعوت به همکاری و استفاده از تخصص و تجربه و دانش آنها نشده است.

این منتقد سینما گفت: از میان فعالیت‌هایی که «اوج» در عرصه برنامه‌سازی تلویزیون داشته، شبکه «افق» مهمترین آنهاست که همسو با هدف‌گزاری و رسالت این مجموعه طراحی شده و مشغول به کار و موفق است. اما به نظرم، تجربه‌ای مثل «پایتخت ۵» برای «اوج» دستاوردی نداشت. این مجموعه از سری سوم و چهارم، افت کیفیت داشت و «پایتخت ۵» هم، نقطه مثبتی در کارنامه عملکرد سازمان «اوج» محسوب نمی‌شود.

نبوی با اشاره به تلاش غرب و دشمنان خارجی برای از بین بردن جمهوری اسلامی گفت: رسانه‌ها در همه جای دنیا روی موضوع امنیت ملی و منافع ملی حساس هستند و کار می‌کنند. ما نیز باید در این زمینه بیشتر فعال باشیم، به ویژه که موضوع «دفاع تهاجمی فعال» در عرصه رسانه و سیاست این روزها، در همه جهان مهم و حیاتی است. توجه به این موضوع در این شرایط توسط «اوج» که یک کمپانی بزرگ با اهداف استراتژیک است، برای ما مفید و ضروری به نظر می‌رسد.

 

انتهای پیام/

ادامه مطلب...

پایان منابع تامین آب قم تا سال 1407-کوتاه کننده لینک

دوشنبه 17 ژوئن 2019 0 نظر - موضوع : دیگر مطالب

علی جان صادق‌پور امروز در گفت وگو با خبرنگار فارس در قم بیان اینکه 95 درصد آب استان قم از خارج این استان تامین می‌شود، اظهار کرد: جمعیت شهری قم از آب شرب مناسب بهره‌مند هستند و بیش از 500 هزار واحد اشتراک آب داریم که خدمات مختلفی به آن‌ها ارائه می‌شود.
مدیرعامل شرکت آب و فاضلاب استان قم با اشاره به اینکه در سال گذشته 117 میلیون متر مکعب آب به شهرها و روستای استان قم منتقل شده است، تصریح کرد: امسال طی سه ماه اخیر مصرف نسبت به همین دوره در سال گذشته 11 درصد افزایش داشته است و درحالی‌که 100 میلیون مترمکعب آب از سرشاخه‌های دز تخصیص داریم امسال بیش از 125 میلیون متر مکعب مصرف خواهیم داشت که این تفاوت را باید از منابع چاه‌های زیرزمینی تامین کنیم.
وی ادامه داد: با ادامه این وضعیت سال 1407 وضعیت منابع آبی زیرزمینی در قم بحرانی می‌شود به همین علت کاهش مصرف آب به‌عنوان یک راهکار مهم در راستای رفع یک تهدید جدی باید مورد توجه قرار گیرد.
انتهای پیام/78023*30
 

ادامه مطلب...